سریال "داراوندار " را حتما دیده اید. هم اخراجی های یکش هم اخراجی های دومش هم این دارا و ندار لابد اولش من را کلافه می کند.  از سکانس های ریزو درشت طولانی و ناهماهنگ و کار فنی از هم گسیخته اش گرفته تا دیالوگ های نامناسب و گاهی شعارهایی که از حلقوم ده نمکی خارج می شود و شوخی های جوکواره و اغراق های بچگانه و داستان نا مربوط و حرمت شکنی های اخلاقی و هجو و لودگی های بیمزه و غلط اداکردن های یخ دور از ذهن و نخندیدن ها و نیاندیشیدن ها و نگریستن ها برای سریالی که با هزینه هشتاد میلیارد ریال ساخته شده تا بخنداند و بگریاند و به فکر وادارد.

اینها چیزی نیست که در این پست می خواهم بگویم. می خواهم بگویم ما عاقدها هم در همه سریال ها هستیم. هم در تمام سریال های نوروزی و هم بسیاری از فیلم های سینمایی و تلویزیونی... حالا یکی پیرمردی عقب مانده می آورد و دیگری لباس روحانی به تنش می کند و... ..

تجربه یک عاقد : هیچکدام از مراسم عقد در رسانه ها با واقعیت کاری که ما می کنیم منطبق نیست که نیست.